Home Page > Uncategorized > De gesel van de oorlog    

Eritrea1

 

 

 

 

 

 

 

 

Je hoorde iets grommen
Je hoorde iets dreunen
Wat de rust verstoorde
Het echode iets.
… Gevangen
Op de plek waar twee broers elkaar kruisen
Op de plek waar twee broers elkaar ontmoeten
Op de plek waar twee broers samenkomen
Op het plein van leven en dood
In de golf van rampspoed en teelt
In de vallei van angst en vrede
Hoorde je een gedreun.
Terwijl *chia en seraw elkaar bespuwden

Maakten graangewas en sorghum elkaar af,
Niemand die het oogstte, ze vraten elkaar op
Toen alleen dat kleine zaadje…
Op de rand van de tranen

Een stuk ervan kliefde – hakte
En zichzelf uit zichzelf zaaide.
… geplant
Op dat wat nog moest ontspringen
Op het onmerkbare waarvan en van wie
De Stroom van Bloed en Water,
Het zaadje…
Het doorstond:
Vriezende zon
Onstuimige regenwolken
Grauwe bliksem
Vurige regen…
Het glipte door een wirwar van ijzer
Beklom de geest van de dood
Stutte steriel leven
Nu brak de tijd aan om te ontkiemen.
Het zaadje…
Kwam op eigen kracht
Uit het bloed en water dat niet gutste
Van wie en voor wie is ongewis
Zijtakken onherkenbaar
Toen het verdween in de bron
Maar in die bron…

Als het naar rechts keek
Was het een man, was het een baard
Als het naar links keek
Was het de aarde, was het een zaadje
Ontredderd… werd het gevoed door verbazing
Aangelokt… maar toetreden ligt niet in zijn aard
Met wie moet het samengaan, waar moet het schuilen
Wie moet het overwinnen of bestoken
Maar de kwaal van de bron is het kwaad
Het spitte met de snavel van kogels
Verspilde oneindig veel levens

In een ademtocht weggevaagd

Het oogstte dood met dood
Dorste hem op de schouders van loten

Ten slotte butste het achterdochtig de vrucht.
Want de vrucht…
Toen dag en nacht één werden
Liepen angst en vredigheid in elkaar over
Een wereld in een wereld
Oorlog in vrede
Vertrouwen op de drempel van verraad
Het zonk ontredderd neer
Is het niet ontredderend?

De gesel van de bron van de oorlog
Na de traan van een moeder voor haar kroost
Vloeide de traan van een stam voor zijn land
De traan van aarde voor aarde
Vloeide en vloeide als een rivier
Zodra de aarde nat was en drassig
– Moerasgrond
Waar elke plunderaar  vastzat –
Kwamen spade en houweel tevoorschijn
En doemden doodskleed en draagbaar op
Maar…

Hoe snel is alles opgebruikt als ieder het najaagt
Ieder van ons het wil bezitten


 

De gruwel van de oorlog:
Wanneer hij ongewenst uitbreekt
Wanneer zijn verwoestende echo bij je aanklopt
Brengt de gesel van de oorlog dood en verderf
Maar…
Willens nillens  draag je ertoe bij
Tegen je zin houd je hem gezelschap
En toch blijf je bidden dat hij ooit zwijgt.

*twee soorten acacia’s

Amanuel Asrat (1999)

(uit het Engels vertaald door Katelijne De Vuyst)
(Translated from Tigrinya by Tedros Abraham)

De gesel van oorlog

Iets rommelde in de verte
Galmde
Drong door de serene kalmte heen
Resoneerde
Klemde zich vast

Waar twee kompanen elkaar passeren
Ontmoeten, zich verenigen
Op de piazza van dood en leven
In de golf van onheil en beschaving
Resoneerde iets

(…)

Na het verdriet van een moeder om haar kroost
Het verdriet van een stam om het verlies van eigendommen
Het verdriet van de aarde om de aarde
Vloeide de gesel van de oorlog als een stroom
Niet eerder werd de aarde zo nat en modderig
Zakten bezittingen erin weg
Werd iedereen ingesloten om beroofd te worden
Toen werden pik en houweel gemaakt
En doodskleed en brancard uitgevonden
Maar alles is zo snel op en iedereen dringt
om ze te bemachtigen
We verlangen er allemaal naar en eigenen het ons toe

Het lastige van de kwestie oorlog
Is dat zijn gesel verderf zaait
Als zijn bron je ongewenst bereikt
Zijn verwoestende echo’s aan je deur kloppen
Toch dien je hem tegen wil en dank
Hou je hem met tegenzin gezelschap
om hem te dempen met je luide gebeden

Amanuel Asrat (1999), gevangen Eritrese schrijver
Nederlandse vertaling: Job Degenaar (vanuit de Engelse vertaling van Tedros Abraham)

image_print